Низ Улицата на Црвените Фењери.

Ден празничен, и таму неработен, недела беше.
Се шетаме со еден мој цимер, инаку во иста фирма работиме и него би сакал за цело време на приказнава да го држам во втор план. Тој е од секундарна важност за ова што Ви раскажувам.
Сепак мора да Ви го претставам. Штом ќе земе плата, веднаш трча во Улицата на Црвените Фењери, и после ми прераскажува каков јунак бил, па како дотичната, ајде да Ве запознаам уште и со неа, од Лусија. (Од почитта спрема земјата одкај што потекнува за цело време ќе користам искривени зборови.) продолжувам, па како таа толку многу била воодушевена од неговите подвизи па го частела уште дваесет минути а не му наплатила нови триесет евра.
Леле колку треба да си малоумен да смислиш ваква приказна а па уште помалоумен треба да си да го слушаш сето ова. А јас добричина и ферчина ајде демек кобајаги го слушам, и одвреме навреме ќе климнам со глава аха, аха.
Доаѓа еден ден и ми вика: Цимер, нема да ми веруваш ама и на денешен ден, на овој голем празник Лусинката работи.
– Не зафркавај, зарем е можно, …па и во Лусија денес е празник.
– Даа, јас бев, ако не ми веруваш ајде ќе прошетаме а ако сакаш и ќе се кладиме.
Не ми паѓаше на памет да се кладам, ниту да се убедувам. Јас знаев кога лаже. Го погледнувам во усните, ако ги помера усните значи лаже…да не зине, да не излаже.
Сплет од околности беше таков да ни се најавија некои пријатели да ни дојдат во посета, па заминавме со цимерот мој во маркет да докупиме некои потребштини.
Најкраток пат за поминување до маркетот а и на многу инсистирање од јунакот, поминавме низ Улицата на Црвените Фењери.
Леле, стварно Лусинката беше на смена. Бев вчудоневиден. Веднаш ми летнаа милион мисли. Курвинска работа, да се нема почит спрема таков голем празник. Зарем морала, зарем не можела да се смени и слично.
Потоа, па размислувам, кој сум јас да судам. Дали сум јас во нејзина кожа и дали знам со какви проблеми се носи таа со фамилијата во Лусија. Што ако има болно дете за кои се потребни инекции, за еден ден, една инекција сто евра само за да детето преживее до утредента. (За ова, за лечење од ретки болести ќе пишувам посебен блог бидејќи знам еден сличен пример каде детето го хранат со специјална храна која чини околу 50 евра дневно.)
И така милион чувства во глава. Едни прекорувачки, други сожалувачки.
Секој кој читал исповеди на проститутки знае дека тоа се луѓе со грозно минато, со тешко детство, без семејна љубов, тепани, принудувани, неретко и силувани…и.т.н.
Додека пазаревме во маркетот, една глетка ми се вртеше во главата. Глетка кога не виде Лусинката како го обори погледот. Се засрами од мене. Посакав да и купам едно полче вотка и една чоколада полесно да ја заврши смената ама се предомислив бидејќи сметав дека ќе и биде уште потешко. Уште позасрамена ќе биде. На враќање кружевме пет улици околу наоколу само да не поминеме таму и повторно да не се сретнеме.
Колку понижувачки работи. Соба до соба начичкани една до друга. Соби со големи прозори. Внатре живи експонати во гаќи и брусхалтери. Шеташ и загледуваш. Како да купуваш круши од пазар. Сакаш поцицлести, погазести, помлади или со темна боја на кожа. Застануваш на прозорецот и се пазариш, може три кила круши за десет денари?
Леле колку девалвирало чувството да бидеш човек.

777

Advertisements

10 načina da se na zabavan način vratite u sadašnji trenutak

Reblogiram,
Svideo mi se kompletan blog pa sam resio da reblogiram. Nadam se da neće biti problem moj šatro jezik i gađanje padežima.
…….Prvo je bilo fotografiši…tražimo neke trenutke nenameštene za fotkanje, recimo ujutru sanjive okice, frizuru s kesom na glavu za vreme farbanja kose, kako neko juri, šmuka špagetu i slično.
…….Kuvaj, a još pri tom dodati, dekoriši to što bolje umeš i znaš. Najbolje upotrebiti svoje ideje a ne pokradene s neta…šta fali recimo poširano jaje, ( jaje kuvano bez ljusku u slanu kipucu vodu, od francuski jaje ko izvađeno iz džeb) dekorirati i poslužiti ga u kornet od sladoled a prvo u njemu staviti kečap i majonez…deci je to zabavno…ideja može da upali jednom i nikad više, ali zato sledeći put dolazi druga.
…….Pevaj…probajte se setiti teksta neke pesme iz davne prošlosti, …takmičenje u dvoje, sećaš li se na pesmu iz evrovizije tu i tu godinu…ja recimo volim muziku od Bijelo dugme i znam 99 posto tekstova od sve njihove pesme, (dobro možda se malo i hvalim), i često me drugovi pitaju kao ajd produži tekst tako što mi kažu samo jedan stih od neku pesmu.
…….Koristi ruku koja nije dominantna, …probajte nogu koja nije dominantna, …i ona koja je…obe. Uzmite olovku prstima noge s poda podignite na fotelju…uzmite olovku nogom i nacrtajte krug u levo, u desno…nacrtajte kvadrat i slično…neki mogu i pisati. Levom rukom recimo koja mi nije dominantna, obzirom da mi je jednom desna bila slomljena, za par meseci sam skoro sve radio, jeo kašikom, brijao se, pisao loš rukopis al dovoljno razumljivo.
…….jedna prosta yoga vežba…nacrtajte na blanko papir A4 format na sredini lista jednu tačku veličine 3 do 4 milimetara, najbolje crvenim flomasterom. List udaljite 50 centimetara ako imate normalan vid, ako ste kratkovidi malo približite, ako ste dalekovidi malo udaljite…vežbu radite bez cvikere i bez leće ako skidate i stavljate leće. (Ako imate trajno ugrađene leće nisam siguran dali će Vam prijati i nemoj da probate, preskočite sve ovo.) Gledajte u tu tačku bez da trepćete i bez da mislite na bilo šta. Jedan treptaj i vežba je završena. U jedan dan možete ponoviti najviše tri puta. Kad krenete da radite ovu vežbu po prvi put izdržaćete ispod jedne minute, …kako radite češće doći ćete možda i do preko pet minuta. Čim napravite treptaj oči će Vam zasuziti, to je jako dobro jer se oslobađa negativna energija. Vežba se preporučuje za ljude koji puno vremena koriste monitor ili koji koriste veštačke suze za oči. Najveća dobit je ta što se koncentracija čitanja i pamćenja jako povećava. Kad krenu da Vam se javljaju optičke varke, recimo tačku gledate kao da gori, kao da je neko gori cigaretom, odmorite par dana. Preporučljivo je da vežbu radite 15 do 20 puta u mesec dana. Kad dodjete na veći level trebaće Vam konsultacija, yoga učitelj. Ja nisam taj, i ja još uvek učim. Ima više levela.
…….Zapisujte svoje snove…ja to radim više od deset godina…imam 8 sveske A5 format po sto lista u koje imam arhivirano preko 5000 sna, a obradjeno, tumačeno oko 1000. Kako da zapisujete? Ja to radim ovako. Pored kreveta imam noćni stočić, na koji imam malu lampicu, sijaličica od frižider desetak wati, plus dve trećine stakla ofarbana lakom za nokte. (Ako niste vični, ponizno Vas molim, nemojte sami raditi, struja ne oprašta). Držite poveći papir, veći od A4, i olovku. Ja imam zidarotesarsku, tupo zašiljanu. Stvorite naviku da čim se probudite ono što ste sanjali da zapišete. Pritom to radite trudeći se da se ne rasanite, da što laganije nastavite spavanje i san. Meni se dešavalo da ujutru kad se probudim pomislim e ovu noć ništa nisam ulovio nijedan san, a kad pogledam brdo hieroglifa zapisano. Ima puno knjiga koje tumače snove, evo Vam jedna za početak, Snovi od Džulije i Derik Parkera. Ne preporučujem Vam veliki sanovnik. Knjiga će Vam trebati samo za početak kako da idejno krenete da tumačite snove. Posle par godina i Vi ćete sami moći napisati brdo takvih knjiga. Najdragocenije je tumačiti snove koje su u gluvo doba noći, od 1 do 3 ujutru. Hrpu rešenja čete naći za bilo šta što Vas muči. Podsvest ima odgovor ama baš, baš evo malo ću i da preteram, još jedno baš na svako pitanje. Još malo ću da Vas udavim i neću više. Izgubio sam jedan dokument meni jako bitan, a koji nisam imao šansi da uzem drugi novi ili duplikat. Trazio sam ga skoro dve godine, sudski dokument. Taj sam dokument trazio po fioke prevrtao, ma svi ukućani smo trazili tako precizno u jedno možda dvadeset navrata. Naložim podsvesti da mi podsvest pomogne da pronadjem taj papir. U roku od tri meseca sam pronašao. Zapisano preko 50 snova gde me podsvset usmerava gde sam stavio taj dokument. Pronašao sam ga na mesto koje i sam nemam pojma zašto bih ga odložio tamo. U kutiju u drvarnik gde čuvam sajlu za dimnjak. Prisetio sam se kasnije, naišlo mi je dete u susret i ja sam brzo brzo to sakrio da ono ne pročita.
Ako budete dovoljno uporni doći ćete do snove predskazanja.
Pozdravljam Vas, moja malenkost, Momo.

Dnevna doza mentalnog zdravlja

Male su šanse da već ne znate šta je MINDFULNESS. Još su manje šanse da makar u prolazu niste čuli ovaj pojam, čak i ako vas nije interesovalo da saznate više o njemu. I, kao i za mnoge nove pojave koje na sva vrata ulete u naše živote putem medija, postoji mogućnost da ste i prema ovoj stvorili određeni otpor. Da ste pomislili da je to još jedan trend brige o zdravlju, kao joga, hrono dijeta ili jedenje sirove hrane koji vas baš i ne zanima i može slobodno da vas zaobiđe.

Možda ste se i zainteresovali, možda koncept pune svesnosti i prisutnosti u ovom trenutku i ima smisla za vas, ali vam sve to deluje komplikovano, ozbiljno (i, među nama rečeno, dosadno).

Ja sam jedna od onih koji bi svašta probali, ali ako nije dovoljno zanimljivo, brzo mi popušta pažnja. I onda odustanem.umbrella_small24

S obzirom da smatram da puna…

View original post 1,055 more words

Џентлмен.

Ако првенствено створивте слика на средовечен маж во фрак одело како штурецот – диригент од цртаните, тогаш да Ви кажам дека сте во заблуда. Ќе пробам да Ви презентирам мое видување за дефиницијата Џентлмен.
…….Џентлмен секојпат е пристојно и вкусно облечен но тоа не значи и уштиркан. Сака убава облека ама не по секоја цена. Тој не е моден сноб туку човек кој се грижи за својот изглед, ускладува парчиња и бои што ги носи на себе.
…….Хигиенските навики му се на многу високо ниво, а може да биде неизбричен а ла Мики Рурке но тоа како имиџ а не како стил “ ме мрзеше да се бричам “.
…….Бонтонот го има во мал прст ама не претерува. Ако дамата во негово друштво слабо се снаоѓа со приборот за јадење тој може да јаде и со прсти. Се’, за дамата да се осеќа пријатно.
…….Тој ги сака жените, но не само својата или потенцијалните љубовници и партнерки за секс туку го почитува целиот женски род, … и многу повозрасните госпоѓи, дури и еднодневните девојчиња.
…….Не е пофалидупе со своите “ловечки” подвизи. Не собира “ интересни” прамени бидејќи тоа му е под честа и не се служи со “рекла казала”.
…….Лавот сака лавица, една…и не шиша други овчички.
…….Не ги коментира нејзините години, ниту тежината, не ја оптоварува со тешки прашања, …само сака да ја насмее и развесели.
……. На дамата во ресторан и го бира поубавото место, не ја става да биде свртена со лице во ќош. Преферира тој да плаќа освен ако дамата не изрази посебна желба да плати.

…….Не е насилен и прв тепаџија во градот. Но знае за да ја одбрани честа на саканата и да се степа, па макар го извлекол и подебелиот крај.
…….На закажан состанок доаѓа барем петнаесет минути порано и никогаш не доцни. Дамата секогаш ја испраќа до дома па макар таа живеела и на крај на светот. (освен ако таа сака поинаку)
…….Не е љубоморен. Саканата не ја ограничува со окови. И дава потполна слобода. Ја потикнува да биде силна и еманципирана жена. Само со љубов ја држи покрај себе , никако поинаку.
…….Позитивните особини на саканата ги истакнува и возвеличува додека негативните ги анулира со своето однесување или ги прикрива. Среќен е кога таа е среќна и тажен кога таа е тажна.
Примери има уште многу, …можам да набројувам до сабајле.
Да резимирам, ја почитува жената на еден многу префинет начин и не ја става на исто рамниште со себе. Туку барем за еден степеник повисоко.
Дами, Ве сакаме!

Г М О

Верувам дека веќе сите знаеме за генетски модифицирана храна. Самата идеја да се чепка во генетиката и да се вршат експерименти со вкрстување на различни соединенија под микроскоп е целосно неприродно. Уште повеќе е неприророден крајниот производ.
Но што да се прави, веќе моќните ни пласираат на пазар таква храна. Се што можеме да направиме е да добро ги отвориме очите на етикетите и декларациите на производот, дали постои ознака GMO Free.
Секој одлучува за себе.
Лекарската афела, како и многу здруженија за здрава храна апелираат да не се конзумира ваква храна бидејќи со почеста употреба се изложуваме на многу ризици од разни заболувања. На пример, прекумерната дебелина. Тоа пак од друга страна проузрокува болести на крвните садови, болести на срцето и.т.н.
Примери за ГМО храна има многу. Јас ќе наведам еден.
Сојата е здрава храна ако не е ГМО. Но генетски модифицирана е многу штетна а е застапена во многу други производи, пекарски производи но уште повеќе и во месната индустрија во саламите и колбасите. Ете зошто, ѕидарските салами подригуши се толку евтини. Преполни се со соја.
Сметам дека секој индивидуално треба да се едуцира на оваа тема. На интернет можат да се најдат цели спискови на производи и производители кои се решени да ни го загорчат животот.
Додека почвата не е целосно затруена, да се навремено освестиме, ако веќе не е предоцна. Идните генерации да не ги доведеме во ќорсокак по прашање на безбедно живеење.
Би сакал да се вклучам во секаква активност против ГМО производство и да ги подржам сите поединци и здруженија.

eee

Жозефина Фина и Нејзиниот Мајстор.

(Ж.Ф.) и не се викаше Жозефина ама навистина беше фина. Таа го запозна (Н.М.) во една работна посета на едно градилиште, кога го замоли да и помогне во мерење со пантлика.

Тој, Нејзиниот Мајстор со задоволство и со насмевка на лицето и помагаше, …дури и потскокнуваше за да и удоволи на нејзините барања.

Мајсторот беше висок, крупен, планина од човек, со широки раменици, со потемнето од сонце лице, со тело преплавено од мускули, ама и од евтини тетоважи невкусно расфрлани по целото тело.

Таа, симпатична ветрушка, тенка, слабичка, со плава коса, со млечен тен на кожата, со тенки и прави нозе, … и со уште потенки рачиња. Витка во струкот, со убаво фустанче, и со многу убава насмевка и најважното од се, со бистро мозоче на еден градежен инжењер.

Мајсторот беше лисичест и веднаш ја покани на кафе после работа. Предизвикот беше голем, на Жозефина и се допаѓаа такви грдосии од мажи, ама од друга страна ја мачеше нејзината непогрешна интуиција дека ќе се прејде и дека е најдобро да ја одбие понудата.

Сепак прифати, слични како него, во осамените ноќи и доаѓаа на сон.

На првиот состанок, таа целата стокмена, намирисана од нејзините купки, со возбуда во срцето го пиеше своето кафе додека мајсториштето го толчеше второто пиво од кригла. Фрчеа емоции од нејзина страна, пеперутките огномет правеа во нејзиниот стомак, а градите и беа подигнати и преполни со воздух а сепак не можеше да дише.

По кафето заминаа во неговото изнајмено живеалиште, една стара куќа која веќе поодамна имаше маркица за рушење.

Тука искусниот домаќин да се покаже и докаже пред предстојниот плен и направи вечера, што на неа како гест и се допадна, многу  повеќе одколку самите пиперки со јајца. Мајсторот иако претходно се напи две пива, не му пречеше со неа после вечерата да и помогне во белото совињон винце. Притоа и градеше кули и градови до небо, дури и повисоки од тие што таа имаше учено во нејзините книги. И ветуваше соништа базирани на ветришта, а на неа и се матеше умот нешто од преубавите мечти а нешто и од виното.

Во еден миг се најде удобно навалена на перница од креветот а мајсторот и ги љубеше набрекнатите цветчиња на белите дојки…

Такви убави вечери имаше уште, … и уште. Мајсторот се поубаво ја љубеше а таа се повеќе пливаше и лебдеше некаде на пола пат помеѓу небото и земјата.

Еден ден, таа, поради основано сомнение,  го брцна својот да го наречеме топломерво првата утринска мочка и беше вчудоневидена кога забележа прозорецот не покажуваше “ clear” туку “ blue”. Аууу, леле мајко милааа, дали да се радува или да плаче,  како ли ќе реагира нејзиниот мајстор?

А мајсторот беше вџашен, целиот занемен како умочкано во гаќи детенце. По кратко време малку се совзема и нешто пелтечеше, ја молеше и на крајот двајцата се сложија дека брак и дечиња ќе имаат подоцна.

Утредента додека дождот ги чистеше улиците од прашина и таа се исчисти.

Потоа Таа посакуваше да замине некаде далеку, се со цел да направи пари. И фантазираше, мајсторот да и согради за нив една преубава куќа, некој топол дом за нив двајцата и за нивните идни деца. Набрзина замислено и уште понабрзина остварено. Замина кутрата самичка во една ветена земја, земја преполна со пари, ама пари кои тешко се заработуваа.

Живееше живот осамен, без нејзините купки, само со едно сапунче кое истовремено и беше и за лице и за тело. Штедеше на се, дури и на храна. На работа идеше со велосипед,  да заштеди на месечен билет. Дури и најде хонорарна работа во вечерните часови, во една перална во близина кај што живееше. До 17 часот беше инжењер, црташе програмираше, а навечер во гумени чизми и гумени ракавици переше теписи.

Ах таа љубов, ах тие пеперутки.

Во првата година после разделбата, таа работеше а заштеденото го ставаше во едно пластивно кутивче од цедевита. Додека работеше едвај чекаше да дојде ноќ и да го види својот сакан на камера. И така разголена заспиваше.

После првата година, почнаа и првите расправии, па неретко и по неколку недели не зборуваа, па пак се миреа и се така. Мажјакот беше љубоморен ако Таа не беше вклучена на камера а таа требаше да му се оправдува дека тоа е поради боледување, поради повишена температура од натопените чорапи.

Во втората година, повеќе не збореа отколку што збореа, ама кога ќе беа во добрите беше уф, толку убаво, толку идилично.

После третата година машката кучка целосно се налути од причини само на него познати и повеќе никако не контактираше со неа. Таа залудно ја вклучуваше камерата и ги чешлаше косите за да биде полична во неговите очи.

Тоа не ја попречи и понатаму да го остварува зацртаното. А замислено беше куќа со убаво средено дворче  и балкон преполн со црвени рози. За тоа и беа потребни точно толку пари спрема пресметката.

Таа сума ја оствари дури после девет години и уште згора неколку месеци плус.

Целата избезумена го купуваше својот авионски билет за назад. Птицата леташе ден и ноќ. Кога пристигна солзи тажни и радосни и капеа од очите. Брзаше накај дома и се осврнуваше можеби случајно ќе го види, него, …и тој целиот фрапиран ќе се затрча и силно ќе ја гушне.

После неколку дена упорно распрашување дозна кај работи мајсторот. Замина на фризер, облече убави алишта да ги прикрие здебелените нозе, беше на педикир да ги прикрие од работа потечени и исчолкани нокти, и целата како паун надуена, со возбуда во срцето пристигна на тоа градилиште.

Го бараше со поглед, тивко се моткаше а попат трипати провери кутивчето од цедевита дали е тука во чантата, за да кога ќе дојде вистинскиот момент го извади и среќно  му го покаже на саканиот.

Најпосле го уочи и со поглед го лоцираше. Да, тој е. Се подзаскри зад една работна машина и го посматраше. Тој снаведнат ѕидаше тули под конец. Се уште беше прегорен од сонце ама со мускули наполу од порано. Ребра му се броеа, коски штрчеа на сите страни, лицето во образи испиено. Погледот и се стаписа кога ја виде неговата десна дланка. Му недостасуваа три прста, палецот, показалецот и средниот прст. Се затрча да го гушне, да го охрабри дека и таков ќе го сака, дека тоа не е ништо, дека на љубовта не и пречат телесните недостатоци.

Трчајќи накај него, силно го повикна на име. Тој се сврте, се подигна, ја подотвори устата и едноставно збунето застана.

 Таа, му пријде, силно го стисна, го гушкаше, го гушкаше, а тој неподвижно стоеше како бетонски столб. Таман таа собра сила да проговори, …Знаеш, … , тој ладно со рацете и ја одкопча нијзината прегратка, и уште со поладни зборови и рече:

-Те молам оди си, имам работа…

-Да, Те разбирам, можеме после работа…

-Женска главо зарем не разбираш оженет сум, ајде мавни ми се од глава.

И Америка, и Канада, и Нови Зеланд и се свртеа во глава. Некои притрчаа и ја посипуваа со вода, и шлускаа шлаканици а таа посакуваше веднаш да заспие во најдлабок и вечен сон. Ја освестија во болница, а сестрите шепотеа, кутрата поверувала дека постои љубов.

Целото кутивче цедевита отиде на оделот за психијатрија.

Долги години  ја среќававме на клупа како бледо  гледа во едно место, …место каде што порано беше куќата со маркица за рушење а сега голем солитер со убава фасада.

 

 

 

 

 

 

 

Politika, neee, ne pipi to, …to mdi.

Svesno nevođenje politike je politika.  Analogno gledano, ja sam izvrstan političar, jer celoga zivota ne volim i ne vodim politiku. Samo jednom sam priznajem, sa mojih osamnajest  bio član partije,… i nekajem se, mogu si oprostiti. Bio sam mlad i zelen. Potom mafija se raspala i ja više ni u jednoj.  I lepo mi.

I kad s vremena na vreme, napišem po koju kritiku, to je samo moj LIČAN stav. Znači ujeli su me, pa se branim.

Inače da Vam kažem da me  malo svi neću. Kad su Ovi, kažu da sam od Onih, a kad su Oni, nisam NJihov, već sam od Onih…Ovi, Oni, Naši, Vaši…a ja i  dalje ničij.

Čestitam ljudima koji se razumeju u politiku. Politika je moć. A moćno oružje nije za  nemoćne ruke. Smejem se budalama koji bi o politici na ulici, …u autobusu, …u restoranu.

Jako je teško ostati apolitičan. Ja eto uspevam.

Evo moje viđenje kako se postaje političar.

Nakon faksa svaki student ima opciju da bira, dosta je knjiga i učenja ili da nastavi svoj napredak. Magistratura, doktorski rad, pisanje knjiga I sl…

Ili pod broj dva, napredak kroz politički rad. Biti u početku nečiji čovek, pa kroz neko vreme imati svoje ljude. I tako postati ugledan gradjanin. Faca s mašnjom koga svi cene i  poštuju.

I tako to ide i ide…

I onda …

Onda, s jednim pokretom, One Touch potpisom se proda duša za novac.  Prdne se na vlastiti obraz. Sve to u ime dobrobit svoje  dece.

Tu je već sve gotovo.

Potom se jede samo zdrava hrana, pije zdrava voda, plaća skupo zdravstvo, kupuju se koristoljubivi prijatelji a u retkim trenutcima kad proradi savest, popije se po koja ljuta, ili sedativ.

Do kraja života je mrak… Takve više ni De Mello ne probudi.

Eventualno buđenje će znaciti građenje Božjih hramova.

Jedina ispravna reinkarnacija za takve ljude je u one blatnjave životinje sto grokću.

 

Законски ограничувања при превоз на миленикот со автомобил — Pauza.mk

Секој човек кој што има миленик, некогаш имал потреба да го превезе со автомобил за одредена потреба. Не зависно од тоа дали станува збор за прошетка на подалечно место, посета на ветеринар или пријател, превозот со автомобил е неопходен. Но, секој граѓанина на Република Македонија е склон да ги почитува Законите, а еден од нив…

via Законски ограничувања при превоз на миленикот со автомобил — Pauza.mk

Но, секој граѓанина на Република Македонија е склон да ги почитува Законите, а еден од нив е токму и превозот на миленици со автомобил.

Според Законот за безбедност на сообраќајот на патишта постојат одредени правила кои важат и за сопствениците на миленици. Според овој Закон во сообраќајот можат да бидат вклучени онолку патници колку што е означено во сообраќајната дозвола, односно со потврдата за регистрација. Паралелно со тој број не е дозволено да се превезуваат и животни.

Доколку имате потреба да го превезете миленикот, истото можете да го направите исклучиво во посебно изработени заштитни кутии или кафези.

Ако дојде до прекршување на законот, сопственикот ќе треба да плати налог со вредност од 35 евра во денатска противвредност и ќе му се регистрираат 20 негативни поени.

Биди одговорен сопственик и почитувај го Законот поради миленикот, но и поради себе.

извор:скопјеинфо.мк

.

.

.

Законите ги измислиле луѓе и луѓе можат да ги сменат законите. Зошто да не се смени законот, наместо да се инсистира на казни. Зарем е во ред, ако сте понеле едно пекинезерче на ветеринар да платите казна? Друго, ако баш сакате да го почитувате законот и се одлучите да го сместите својот миленик во кафез, тогаш јас поставувам прашања:

Кафезот може ли да биде своерачно изработен? Од каков материјал? Кој одобрува употреба на ваков кафез? Ако се одлучиме да купиме готов кафез, каде може да го набавиме? Ако е од малопродажба, кој гарантира дека производот е квалитетен? Дали и производите од увоз се законски прифатливи? Кој го одобрува тендерот за увоз на вакви артикли?

Еве подзастанав. Кога ќе добијам одговор на овие неколку прашања ќе Ви ги поставам и останатите 180.

Лесно е да се казнува. Пред да се казнува треба на граѓанинот да му се образложи зошто се казнува. Сите овие одговори на овие прашања би требало да му се достапни на секој возач во авто мото и да ги добива како брошура на технички преглед на возила. Ве поздравувам, јас сум еден од оние што многу сакаат да се почитуваат законите.