ПОЛОВНО И МНОГУ ПОВОЛНО.

 

Ееееј мила види види ова, хехее, мила ова мора да да го прочиташ, о Боже секакви не има, дојди мила, дојди веднаш, ма доојди душо само минутче да прочиташ еден оглас. Види каков заебант е овој а оставил и број од мобилен.

Читај љубов моја, рацете ми се заплеткани во тесто, еве се претворив во уво, што е тоа толку интересно да си толку воодушевен?

Слушај го ова, Продавам Сон, Мексико За Двајца. Сонот е како нов, неупотребен. На моменти е само пробуван.  Да, целосно е исправен и бидејки не ми го треба повеке евтино го продавам.

Ах душо тоа некој продава карти, преодложен лет, можеби евтино ќе ни ги продаде, ааа, можеби е на зорт.

Не љубов моја ова е некој неранимајко, заправо фантазер без азимут, овој има бесплатни минути на таа мрежа и брка осамени женски да му се јавуваат, пуф ама финтаџија, да му се плукнам на ваков сериозен весник да печати вакви провидни огласи.

Де сакан мој, немој толку жустро на прва, мојата женска интуиција вели ова е само некој тешко и непоправливо ранет. Ако не ми веруваш ајде ќе му свртиме.

Јас несакам ни попат да го сретнам а ти ако сакаш еве забавувај се со некој тупаџија.

Добар Ден господине се јавувам по повод огласот, за кој датум е летот и колку чини.

Извинете, ама јас не сум туристичка агенција и не продавам карти, грешка сте. Пријатно, Ви посакувам убав ден.

Почекајте, можеби Вие го продавате мојот сон, можеби сонот што го продавате треба токму јас да го купам.

Ах тоа морам да го проверам лично, знаете сонот е како некое домашно милениче, не се дава на било кој.

Се слагам, проверете, спремна сум.

Дали сте многу вљубена?

Ох даа сум.

Колку многу?

Многу многу, повеке од тоа здравјебоже и неможе.

Сепак некој ориентир, сто кила, сто километри, сто бакнежи.

…ааа не не, љубовта е немерлива величина, лимесот тежи кон бесконечност.

Ми се допаѓа Твојот одговор, него дај одговори ми на второво прашање, Кој посилно и поискрено сака мажите жените или жените мажите.

Видете, јас за цело време како сум заљубена ниеднаш не се сетив да размислувам за такво нешто…а зарем е тоа важно. Мене ми е битно јас да сакам искрено и силно и не очекувам ништо за возврат.

Мммм прекрасен одговор…и уште третото прашање, дали љубовта оксидира и е склона на корозија.

Да секако дека се расипува, но има заштита, топли погледи, нежни допири и чести бакнувања.

Е сега навистина ми е жал за Вас. Вие точно одговоривте на сите прашања ама јас се предомислив. Сонот многу ми значи. На розевата кутија пишува дека е со неограничен рок. Бидете храбри, не користете шаблони и направете си сами свој Сон.

БипБип врската се прекинува.

Дефинитивно кутијата останува моја. За сите времиња. Цепелинот е уредно спакуван, наланите се тука, и ореовиот прстен, и бамбусовата нараквица и сламениот шешир…нека, никогаш не се знае.

П.С. Убавице, среќен Ти јубилеен …

 

 

 

 

Advertisements

…samo da pozdravim one koji me nisu zaboravili.

…ja malo nisam dobro, eto tako desilo se, zadesilo me, trodoni diazepami i slicno mi gube koncentraciju za citanje…imam preko 3000 neprocitana maila, ne stignem pratiti skoro nikoga…planiram da budem dobro i polako krecem na bolje…do tada pozdrav svima.

Kratko putovanje u neizbežno

…uff koliko mi je imaginacija amputirana, …kako li skacu tufne sa crvene haljine…mora da je to nekako prelepo.

Čitaš nam poeziju

iz starih novina.

Planiramo grupni

trip to the forest.

Žulja me kamenčić u sandali.

Sunce je visoko postavljeno.

Tea & cookies na stolu.

Atmosfera iz “sapunjare”

Dedić Vesne.

Koju obožavam, by the way.

Zbog bakra u kosi.

Tvoj pogled hvatam

i na trepavice stavljam.

Miris šumskih jagoda

i hladnog nesa sa mlekom,

budibogsnjim.

Tvoj glas oštar

u mojoj kosi je.

Skaču tufne sa moje

crvene haljine

od svile i pliša.

Sašivena je da zavede.

Plava šolja u ruci. A

knjigu u glavi već pišem –

roman čitav:

o tvojoj “lelulavoj nežnosti

nezapamćene snage,

od koje ne mogu da dišem”.

Tvoj glas oštar

u mojoj kosi je,

dok nam čitaš

poeziju iz starih novina.

Tvoj pogled hvatam

na trepavice stavljam.

Mala melodramatičnost trena.

Mislim…

Možda bih te i pozvala

na taj ples varkin,

što bi rekao Filip Larkin

u Mirinoj pesmi.

Ma, odustajem.

Tvoj glas je oštar i…

View original post 23 more words

РАНЕТАТА СРНА И НЕЈЗИНИОТ ВИТЕЗ.

 

Таа беше како ранета срна.

Ранета од незнам кој, ранета од незнам што. Самата рана беше уште незацелена. Остатокот од стрелата се уште беше во нејзиното тело. Лузна од некој стрелец. Проклети стрелци.

Можеби животот ја застрелал, можеби некој нехајно, …несакајки, …незлонамерно, …од невнимание.

Сепак беше ранета.

И споро се движеше низ шумата. Околу наоколу дрвја, …дебели буки, двајца едвај да ги опфатат. Сонцето тешко допираше до почвата. Крошните правеа дебели сенки. Само мов насекаде. И лисја одземени од стеблото и кутнати на земја.

Полека идеше кон едно изворче. Полека по угорнина. Сакаше душичката да си ја понуди со малку вода, да бар на трен ја згасне жедта. Се осврнуваше а знаеше дека и нема помош. Беше сосема свесна но сепак се осврнуваше. Одникаде утеха за нејзината младост. Одникаде жал за нејзиното кревко тело. Младо тело. Млада нежна кожа. Мека, кревка и мазна. И лузна на неа. 

Стаса некако до изворот. Ја замиваше раната. Крвта ја матеше водата во розова…

Однекаде дојава Нејзиниот Витез. Дојава како што му и доликува. На бел коњ. Целиот во лимен оклоп. Лимени набори на целото торзо. Лимени штитници на рацете, лимени штитници на нозете, црни чизми, па и преку нив лимен штит. Со меч, остар и јак, кој му висеше во корицата.  

Кога ја здогледа срната, ги виде сите бои на есента во нејзините очи. Светложолта, румено црвена, затемнето црвена, сребрено кафена. Ја гледаше, … и ја гледаше и и се восхитуваше. Ги бараше боите на пролетта ама не најде ниту една. Едноставно такви бои немаше во нејзините очи.

Се симна од коњот, се сведна со едната нога во рицарска положба и го извади мечот од корицата. Го нагреја мечот колку што можеше подобро и се обиде да го извади остатокот од стрелата.

Обидот беше неуспешен. Розевата вода стана поцрвена. Само уште бол. Нова болка. Поголема и пострашна.

  • Ејј, внимавај срничке.
  • Пссст, немој ни случајно да си се обидел да ме вразумуваш, баш ми е гајле што ќе биде со мене.

 …и продолжи да се движи нога пред нога по самиот раб од плочникот, полека, …со раце широко раширени и дланки свртени кон горе, … и  глава силно зафрлена наназад  кон небото, …зурејки се во облаците ги ловеше капките дожд на нејзиното лице.

Уште една целосно непроспиена ноќ.

Само бол за нејзините млади години. Со што ли заслужено? Со ништо не предизвикано. Едноставно и се свиткал товарот на врат, како некој смок силно ја стегнал  да ја ничкоса. Со каков ли повој беше повивана кутрата?

Живот…мака…пожар, …се пеплосано.

 

 

Луѓе кои влијаеа на мене да пораснам.

Марина Немет.  Една многу талентирана глумица, млада почината, на мене остави голем впечаток како спој на убавина и талент. И се восхитував на нејзините криви заби, тројки кои баш ја правеа да биде симпатична.

Никола Тесла. Мозокот. За Тесла имам прочитано книги и статии на тони, …не верувам дека има нешто што не сум прочитал. Моја проценка е дека 70 проценти е невистина. Поготово во оној дел каде што некои квази психолози се дрзнуваат да го претставуваат како чудак со пореметена психа.

Махатма Мохандас Ганди. Политика со ненасилство. Со долгодневни пости и со многу мудри одлуки се докажа како добар водач. Од почит спрема неговото дело долго време носев Ленонки очила и посетував хатха јога курсеви.

Киќановиќ, Далипагиќ, Славниќ, …беа воодушевувачка тројка,  како еден човек со шест раце … Фудбал никојпат не сум сакал и само една единствена утакмица сум гледал целосно од почеток до крај, Југославија Заир,1974 година,  заврши 9:1 за Југославија.

Парлов, …Бенеш….дум дум дум и на земја си.

Здравко Чолиќ, Она спава, …песна која има теешка позадина, …да почива во мир таа заспаната…кој има воља и време да прогугла за оваа песна…инаку го паметам постерот во природна големина од два или три дела во ревијата Читаш Здраво имаш право….се сеќавате ли насловна страна имаше од двете страни….излегуваше во време на Двоје, ИТД, Енигма…

Македонски евергрин песни кои сум ги обожавал.

Еден бакнеж, Нина Спирова, https://www.youtube.com/watch?v=dTYF6lyqR94&list=RDQMb095t4XErko&start_radio=1

Чија си, Славе Димитров,

https://www.youtube.com/watch?v=STpjU07jJKo

Твоја барка мала, Љупка Димитровска

https://www.youtube.com/watch?v=dSqpYDo9DeA

…еве уште некои,

Песникова гитара, Мики Јевремовиќ

https://www.youtube.com/watch?v=sk8DZgVDk2U

Одлазак, Тин Ујевиќ, Арсен Дедиќ

https://www.youtube.com/watch?v=_0HAzIBd9Ck

У сваком случају Те волим, Ибрица јусиќ

https://www.youtube.com/watch?v=wgGhbxy1efs

Била је тако лијепа, Драган Стојниќ

https://www.youtube.com/watch?v=q8QbTikc8eA

Гдје Дунав љуби небо, Јосипа Лисац

https://www.youtube.com/watch?v=qKlqMQ_Sdqw

има уште, немој да бегате, стоп, стоп.

You are my sunshine,

https://www.youtube.com/watch?v=rc2jsjnt-HY

Take my heart,

https://www.youtube.com/watch?v=bcJc5KpzHpE

и со ова би го завршил овој блог,

https://www.youtube.com/watch?time_continue=2&v=bETkbE0EvEo

 

Ви благодарам што споделивте дел од Вашиот живот на овој мој блог.

 

 

 

 

 

Не ѕвони, клуч е под чергичето.

 

Во едно место, на едно ритче луѓето се собираа како на чешма. Местото не беше бројно и воглавно сите се познаваа. Си зборуваа. Се запознаваа. Си разменуваа убави, помалку убави и неубави зборови. Како на чешма.

Еден ден …

Еден ден, едно момче стасано за женидба и се нафрли на една убава момичка. Море вака, море така, држ недај, абре убре, …и се изгледаше дека ќе ја биде работата.

Тој, авангарден, силен, кога велам силен, мислам море многу силен, мажиште. Мажиште ипол, за малку да вреди за двајца.

Таа, убава, згодничка,  пристојна, со убави манири.

Заедно се љубеа кога никој не ги гледаше. Море, море, љубењеее.  Заедно воздивнуваа. Заедно будни ги дочекуваа утрата уживајки во залезот и изгрејсонцето. Ете толку беа заедно.

Тој, што да Ви кажам, беше кавалер на место, …и подаруваше цвеќе, …и подаруваше чоколадни бомбони, …и подаруваше …, ма верувајте ми, вистински кавалер беше.

А таа пак, момичка, …дали имаше почедна душичка стварно незнам, душа, душа памукче.

Многумина им завидеа.

Многумина посакаа да им ја расипат среќата.

 Што беше, како беше незнам ама само се расчу  дека Тој бил блокиран од нејзина страна.

Ете, таков е животот.

 

Што јас видов сјајно во делото: Сјај, од авторот Дејан Златиќ

рецензија

Што јас видов сјајно во делото Сјај, од авторот Дејан Златиќ.

 Ова е само едно видување на Херр Момо.

 Па што вели мојата маленкост одиме со ред.

Јас сум презадоволен од овој роман. Времето, …добро внимавајте, пишува, …времето вложено во ова читање е многу паметно инвестирано време. По завршување со читањето сигурен сум нема да останете рамнодушни, веројатно ќе посакате некого да гушнете или да свртите некој број и да му кажете Ејј, јас Те сакам…поемотивните ќе потрошат многу палома марамчиња.

Тема на романот е животот на главниот лик Боро Дрнч од колевка па до заминувањето од овој земен свет. Содржината на книгата  максимално ќе ја  одбегнам, односно ќе ја прикријам…накратко, го опишува тешкиот живот на еден работник, селанец, овчар, мајстор, … човек пропратен со порокот алкохол. Меѓутоа воопшто немој да замислувате книга како борба против алкохолизмот. Не. Авторот воопшто не го осудува главниот лик. Дури и пошироко. Авторот не осудува никого, не ја осудува ни моралноста или неморалноста на сите други ликови во романот. Тој само изнесува факти на виделина. Значи тоа е тоа, понатаму Вие судите, пресудувајте и размислувајте. Ама верувајте ми, по стапките на Авторот и јас продолжувам да не го осудувам Боро Дрнч за сите негови алкохолизирани мигови. И сега сите што ме познаваат, би ме запрашале, абе Херр Момо зар дојде време Ти кој од дното на душата не поднесуваш пијандурки да ни го претставуваш Боро како позитивен лик.

Не. Јас и понатаму не поднесувам пијандуркиама сакам да Ве наведам дека сета алкохолизираност на еден главен лик во романот е сосема споредна работа. Авторот апелира на една многу подлабока суштина на романот. Суштина на човечноста во себе. Порокот не може да ја намали човечноста во нас. Или ајде вака, многу добро е познато дека никој не е совршен, па зошто да му судиме на некого? Зарем сме судии? Зарем сме Севишен, мил и златен Господ?

Не, ние сме обични смртни гревчиња кои живеејки во овој живот таговен, да гледаме да не повредиме друг, да не нанесеме зло, да истакнеме нешто убаво и сјајно што го носиме во срцето уште од најраното детство. Ете тоа убавото, ако го имаме во срцето,  ќе не воодушеви овој роман. Сите кои имаат камен наместо срце и тие исто така ќе се воодушеват. Зошто? Па затоа што овој роман ќе го столчи тој камен како што толчи синергичното дејство на некои билки кои  топат и камен на бубрег. Но што ако имаме срце забетонирано со повеќеслоен тврдо армиран бетон? Е тогаш само ќе видиме 400 страници биографија на едно сиромашно детенце. Вештите во читањето ќе увидат и пошироко како било да се живее во годините после војната пред интернетот.

Но да се навратам на поентата и да Ве запрашам за едно сосема кусо  делче од романот,

Kој е вистински родител? Дали е родител кој ох, ох, ооф се намачил околу доаѓањето на свет на едно детенце и после се одрекнал од него или родител е оној кој што и покрај фактот дека не е биолошки родител продолжува да се бори со животот за да помогне на децата си?

Такви и слични размислувања ќе имате ако го прочитате овој роман кој топло Ви го препорачувам. Романот изобилу со настани, сигурно нема да Ви биде здодевно, нема да прескокнувате редови, ќе читате миц по миц, ред по ред. Ќе наидете на прекрасни описи, описи со кои ќе имате чувство дека сте во самата просторија заедно  со главниот јунак пред Вас. Ќе посакате и Вие светло и сјај над ликот на Боро Дрнч како што и тој самиот целиот живот посакува повеќе светло кое му недостасува. Но Боро, светлото и сјајот ќе го добие постхумно со помош на авторот Дејан.

Овој филозофски роман за смисолот на животот е: СЕ, само не критикување на личности. Тоа е воздигнување на смисолот да се живее за убави човечки вредности: дом, семејство, другар, пријател, љубов.

Единствено што му замерам на авторот е првата сцена:  Боро како се снаоѓа со жената на шумарот, е тука малку бил шкрт на зборови и описи, можел малку понадолго и понашироко…хе хе, само се шегувам, чисто да Ви ја  голицнам фантазијата.

Дело кое се чита онака како што жеден пие вода. Наискап. Седнувате, почнувате и ја довршувате. Немој да заборавите на Вашите физиолошки потреби да ги завршите пред почеток на читањето, за да  не се доведете во некои комични ситуации, да читате во тоалет.

Делото ако се јас прашувам би требало да биде преведено на повеќе светски јазици и многу одговара за екранизација.

Не заборавајте да го погледате видеото.

https://www.youtube.com/watch?v=HJjnaC-T1L0

Текстот  на песната е одличен, сликата со вперена глава нагоре многу одговара на насловот, Мирко прекрасна е музиката а и машкиот рокерски глас само е уште еден доказ за нешто навистина многу вредно.

И за крај, ДЕЛОТО Е МНОГУ ПОУБАВО ОД МОИТЕ ЗБОРОВИ .

Дејане, https://oblogovan.wordpress.com/

секоја чест!

Ве поздравувам сите, Херр Момо.